Ik was even wezen shoppen bij een tweedehands winkeltje een paar deuren verder en haastte me naar mijn eigen winkel om die te openen, toen ik merkte dat ik a) de achterdeur op de knip had gedaan, b) de voordeur dicht had gedaan en c) alleen een sleutel van de achterdeur bij me had. Het regende inmiddels gestaag en de winkel had al tien minuten open moeten zijn.

 

Met een geleend mobieltje mijn wederhelft gebeld (die de enige andere sleutel van onze voordeur heeft), maar die zat op zijn werk, 45 km verderop en had die middag allerlei afspraken. Gelukkig had ik (dat kan in het noorden des lands) de schuurdeur opengelaten en mijn wederhelft opperde dat ik wellicht met wat gereedschap er toch via de achterkant van het huis in zou kunnen. Het gereedschap deed de ene helft, wat vriendelijke hulp van een bouwvakker de andere. Die zag mij op mijn sokken op een tafeltje voor het klapraampje staan draaikonten en bood aan te helpen. Hoewel ik de bouwvakkers die naast ons huis bezig zijn op de meeste dagen verwens, kwam een helpende hand deze keer wel heel goed van pas en heb ik mijn eigenwijze "zelf doen" voor deze keer laten varen. Terwijl hij het losgeprepareerde klapraam voor mij openhield, wurmde ik mij er als een waar slangenmens doorheen. Dank , lieve bouwvakker!

 

Toen in mijn warme vesting dan eindelijk de eerste klanten geholpen waren en ik mezelf op een kop thee getrakteerd had, heb ik nog eens heel tevreden mijn buit van de tweedhands winkel bekeken: 2 vestjes, 1 truitje, 2 rokjes en een hippe stropdas voor 13,60. Blij, blij...